آخرین خبرها
یادداشت‌ سفارت‌جمهوری‌ آذربایجان به مناسبت‌ سالگرد‌‌ شهدای‌ ۲۰‌‌‌ ژانویه

یادداشت‌ سفارت‌جمهوری‌ آذربایجان به مناسبت‌ سالگرد‌‌ شهدای‌ ۲۰‌‌‌ ژانویه

30 سال از فاجعه خونین 20 ژانویه به عنوان یكی از خونین ترین حوادث قرن بیستم همچون صفحه ای قهرمانانه از مبارزه مردم در جهت آزادی و حفظ تمامیت ارضی در تاریخ سیاسی آذربایجان می گذرد

به گزارش آوا دیپلماتیک، مردم آذربایجان در اعتراض به ادعاهای اراضی بی اساس ارمنستان علیه آذربایجان به دلیل حمایت اتحاد جماهیر شوروی شدت گرفته بود،‌ به خیابان ها و میادین ریخته و از شب 19 ژانویه تا 20 ژانویه سال 1990 به خون كشیده شدند.

حتی بدون رضایت شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی مستقیما به دستور میخاییل گورباچف رهبر اتحاد جماهیر شوروی بیش از 20 هزار نفر نیروی نظامی متشکل از تعداد بسیاری از ارامنه به شهر باكو حمله کردند.

افرادی كه تصور نمی كردند ارتش اتحاد جماهیر شوروی بر روی مردم عادی آتش بگشایند، شاهد به خاك و خون كشیده شدن غیر نظامیان باکو به دست آن ها بودند. ارتش اتحاد جماهیر شوروی كه به سمت پایتخت و شهرهای اطراف و شهرستان ها حمله کرده بودند 147 غیر نظامی را بی رحمانه به قتل رساندند. در این حادثه 744 نفر بی گناه زخمی شده و 841 نفر به شکل غیر قانونی بازداشت شد.

جنایتکاران جنگی كه چهره انسانی خود را فراموش كرده بودند، حتی به آمبولانس های بیمارستان كه برای كمك آمده بودند نیز آتش گشودند و به هیچ كس رحم نكردند.

باكو كه تبدیل به میدان جنگ شده بود دچار خسارت های جبران ناپذیر شد، ‌ساختمان تاسیسات تلویزیون را منفجر كردند،‌ ساختمان های مسكونی، پلیس و وسایل حمل و نقل عمومی دچار آسیب های جدی شدند. به انسان ها لقب مخرب و مخل نظم داده شد. حال اینكه مردم تنها برای اعتراض به بی عدالتی كه رخ داده بود در میادین جمع شده بودند. هدف اتحاد جماهیر شوروی از ایجاد این حادثه ترساندن مردم برای بازگشت از مسیر آزادی و استقلال و مجبور به چشم پوشی آن ها از اشغال منطقه قره باغ كوهستانی بود.

در همین موقع مردم در تشویش به سر می بردند. صبح روز بعد از حادثه خونین 20 ژانویه، ‌حیدر علی اف رهبر ملی آذربایجان با به خطر انداختن زندگی و خانواده خود به نمایندگی دائمی آذربایجان در مسكو رفت و با سخن رانی در آنجا ابراز هم دردی نمود.

حیدر علی اف حادثه خونینی را كه رژیم كمونیستی در آذربایجان انجام داده بود را قاطعانه محکوم و اعتراض خود را نسبت به کشتار علیه مردم و قتل انسان های بی گناه اعلام كرد و خواستار مجازات مرتکبین شد. این اقدام رهبر ملی در آن برهه برای مردم كشورما كه در شرایط سختی به سر می بردند دلگرمی بزرگی بود. صرفا به خاطر سخنرانی های حیدر علی اف بود كه مردم به مبارزات خود در راه آزادی كشورشان ادامه دادند.

اندکی بعد از این حادثه، ‌حیدر علی اف اعلام نمود که حزب كمونیستی را ترک کرده و بازگشت به كشور خویش در روزهای سخت مردم را وظیفه خود می داند.

اما واسطین امپراتوری در باكو سعی كردند او را از مردمش دور نمایند و همین نیز باعث شد که حیدر علی اف به نخجوان زادگاه خود بازگردد. در اینجا مردم به گرمی از او استقبال و در سپتامبر سال 1990 او را به عنوان رئیس شورای عالی نخجوان انتخاب كردند.

در نخستین جلسه شورای عالی سه تصمیم مهم با ابتكار حیدر علی اف گرفته شد.

نخست – نام جمهوری سوسیالیستی خودمختار نخجوان به شورای عالی جمهوری خودمختار نخجوان تغییر پیدا كرد.

دوم – پرچم ملی سه رنگ جمهوری خلق آذربایجان به عنوان پرچم دولت پذیرفته شد.

سوم – برای نخستین بار در تاریخ 21 نوامبر سال 1990 مجلس عالی جمهوری خودمختار نخجوان حوادثه 20 ژانویه را به عنوان حادثه ای سیاسی-حقوقی ارزیابی كرد و نام مسئولین و عاملین این حادثه سیاسی-نظامی که علیه مردم آذربایجان رخ داده بود، اعلام شد.

در جون سال 1993 بعد از بازگشت دوباره حیدر علی اف به حاكمیت سیاسی با تاكید و مطالبه مردم، با دستور وی خیابان شهدا را دوباره برپا کرد. در آنجا معبد با شکوه «مشعل ابدی» احداث شد. نام غرور آفرین “شهدای 20 ژانویه” برگزیده شد. روند رسیدگی به تامین اجتماعی جانبازانی كه در حادثه 20 ژانویه دچار معلولیت شده بودند مطلوب گردید.

امروز رئیس جمهور الهام علی اف که با موفقیت تداوم بخش مسیر سیاسی رهبر ملی می باشد نیز مطالبات این مردم را به طور مداوم مورد توجه قرار می دهد. افزایش حقوق بازنشستگی و تامین شرایط مسکن و زندگی بر اساس دستورات رئیس جمهور آذربایجان برای اشخاصی که در ارتباط با حوادث 20 ژانویه مجروح شدند، همچنین برای خانواده شهدا به عنوان نمونه بارزی از دقت و اهمیت، از طرف جامعه بسیار مثبت ارزیابی می شود.

20 ژانویه به عنوان حادثه ای بسیار تلخ برای مردم آذربایجان، در عین حال روز غرور و شرف و نمونه ای مشترک از غم و قهرمانی است. حادثه 20 ژانویه مردم را بیش از پیش در مسیر حرکت به سوی آزادی تشویق كرد.

شهدای 20 ژانویه با خون خود تاریخ جدیدی را برای آذربایجان رقم زدند. شاخه های جدیدی را در مسیر رسیدن به آزادی برای مردم باز كردند. فرزندان غیورمرد وطن در آن روزهای خونین با اولویت قرار دادن آزادی و شرف ملت خود، با گذشت از جان به قله شهادت صعود کردند. فاجعه 20 ژانویه كه با مفقودین زیاد منجر به هلاکت رسیدن انسان های بی گناه شد، نشانگر روحیه مبارزه، شکست ناپذیری و غرور ملت آذربایجان بود که در جهت استقلال و آزادی خود سوق داشتند و سیاست های خائنانه رهبران امپراتوری شوروی به رهبریت میخاییل گورباچف علیه آذربایجان را تحمل نكردند. صرفا در نتیجه این اقدام به استقلالی که با گذشت سال ها در آرزوی آن بودند رسیدند و كشور آذربایجان استقلال خود را به دست آورد.

سالانه صدها هزار نفر در روز عزای عمومی 20 ژانویه به خیابان شهدا آمده و با گذاشتن گل های قَرَنفُل كه نماد خون شهدا می باشد بر روی مزار این شهدا که در راه وطن جان خود را قربانی کرده اند، یادشان را گرامی می دارند.

هر چند که از آن حوادث خونین سال ها می گذرد،‌ ولی مردم آذربایجان همیشه آن شب خونین را به یاد می آورند و انزجار خود را از مسببین این حادثه اعلام می دارند.

فاجعه 20 ژانویه تا ابد در حافظه مردم آذربایجان ماندگار خواهد بود و هر سال در آذربایجان به عنوان روز عزای عمومی گرامی داشته می شود.

مردم ایران كه در راه آزادی و تمامیت ارضی خود هزاران شهید داده اند، قداست شهادت و این احساس مردم آذربایجان را به خوبی درك می كنند. شهدا با شهادت خود آرزوهای خود را به جاودانگی می رسانند و نام خود را در ردیف ماندگاران ثبت می کنند.

خدا همه شهدا را قرین رحمت بگرداند.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.