افتخار حسین، متخلص به عارف، در ۲۱ مارس ۱۹۴۴، در شهر لکنئو در هندوستان به دنیا آمد.
در همین شهر درس خواند و وارد دانشگاه لکنئو شد.
او از این دانشگاه در سال ۱۹۶۲ لیسانس علوم اجتماعی گرفت و در کنار آن دورۀ دروس عمومی اردو، سنسکرت و انگلیسی را هم پشت سر گذاشت.
همچنین در سال ۱۹۶۵ به دریافت مدرک فوق لیسانس از همین دانشگاه نائل شد و در ادمه تحصیلات خود را در دانشگاه کلمبیای شهر نیویورک، در رشتۀ مدیریت رسانه پی گرفت. عارف دوران کودکی، نوجوانی و شروع جوانی را در شهر لکنئو سپری کرده است.
افتخار عارف در سن بیست و یک سالگی، تصمیم گرفت که به پاکستان مهاجرت کند و به این ترتیب وارد شهر کراچی شد.
او به این هجرت خود اهمیت زیادی می دهد و بر این عقیده است که این عمل برای او یک انتخاب آگاهانه بوده و هیچ اجباری در پس آن نبوده است.
در کراچی در سال ۱۹۶۷ با دختر یکی از بستگان مادری اش ازدواج کرد.
حاصل این ازدواج دختری است به نام تطهیر فاطمه که از روی محبت گیتی صدایش می کند و پسری به نام علی.
عارف از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۷ در بخش برون مرزی رادیو پاکستان مشغول به کار شد.
در رادیو، سمت گویندۀ اخبار به زبان های اردو و هندی را بر عهده داشت. برای خواندن یک بولتن خبری، ده روپیه داده می شد.
ابتدا در هفته دو یا سه روز خبر می خواند که بعدها به هفت روز افزایش یافت.
آنچه موجب شهرت او شد، حضور او در یک برنامۀ تلویزیونی آن زمان به نام «محک» بود که به عنوان یکی از مجریان برنامه، برای او شهرتی ماندگار و زودرس را به ارمغان آورد.
هنوز هم بسیاری از مردم پاکستان این برنامه و حضور مؤثر افتخار عارف را به یاد دارند.
از سال ۱۹۷۷ به انگلستان رفت و به عنوان مدیر روابط عمومی در بانک بین المللی اعتبار و تجارت لندن، مشغول به کار شد.
از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۰ به عنوان مدیر اجرایی مرکز اردو در لندن، انتخاب شد.
این مرکز با نظر شخصیت های ادبی مشهوری چون الطاف گوهر، مشتاق احمد یوسفی صاحب سبک در طنز اردو و ابن حسن برنی و آغا حسن عابدی و … افتتاح شد.
افتخار عارف، در این مرکز خدمات شایانی به زبان و ادبیات اردو انجام داد.
نشست های هفتگی و ماهیانه، سخنرانی، مشاعره، مراسم معرفی شخصیت های ادبی اردو که به لندن سفر می کردند، چاپ کتب، ایجاد یک کتابخانه و اتاق مطالعه در مرکز از جمله خدمات افتخار عارف در مدت تصدی مسئولیتش در این مرکز به شمار می رود.
افتخار عارف پس از مدت طولانی دوری از کشور در سال ۱۹۹۱ به پاکستان برگشت و یک بار تا سال ۱۹۹۵ و بار دوم از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸، به سمت ریاست آکادمی ادبیات پاکستان منصوب شد.
وی در فاصلۀ سال های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲ ریاست فرهنگستان زبان و ادبیات اردو را بر عهده داشت.
عارف از سال پیش تا کنون ریاست مؤسسۀ فرهنگی اکو را به عهده دارد.
