آخرین خبرها
سفیر پاکستان در گفتگو با فارس: ترامپ باز هم رئیس جمهور می‌شود

سفیر پاکستان در گفتگو با فارس: ترامپ باز هم رئیس جمهور می‌شود

خانم «رفعت مسعود» سفیر جمهوری اسلامی پاکستان در تهران در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری فارس به تشریح برخی موضوعات مربوط به مناسبات دوجانبه پرداخت.

به گزارش آوا دیپلماتیک به نقل از فارس: سفیر پاکستان که سال ۱۹۷۵ میلادی و زمانی که کوچک بوده به ایران سفر کرده، علاوه بر اردو و انگلیسی به فارسی دری نیز مسلط است. او که مادرش اهل پیشاور و از قزل‌باش‌هاست در گفت‌وگویی که یک ساعت به طول انجامید به تشریح روند کنونی در مناسبات دوجانبه ایران و پاکستان پرداخت.

این دیپلمات پاکستانی که دانش‌آموخته زبان و ادبیات انگلیسی از دانشگاه شفیلد انگلیس است، فعالیتش را در جولای ۱۹۸۷ میلادی در وزارت خارجه پاکستان آغاز کرده و در مأموریت‌های خارجی‌اش به عنوان دبیر دوم و سوم سفارت پاکستان در لندن در سال‌های ۱۹۹۱- ۱۹۹۵، معاون نمایندگی دائم پاکستان در یونسکو در پاریس در سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱، دبیر اول سفارت پاکستان در آنکارا در سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳، معاون کمیسیونر عالی در دهلی‌نو در سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰، سرکنسول در لس‌آنجلس در سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ و سفیر پاکستان در نروژ طی سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸ میلادی بوده است.

او ۱۶ مرداد ۱۳۹۷ رونوشت استوارنامه خود را تقدیم ظریف و ۱۳ بهمن ۱۳۹۷ نیز استوارنامه خود را تقدیم حسن روحانی کرده است.

رفعت مسعود، در این گفت‌وگو به تشریح روند مناسبات تجاری ایران و پاکستان، مشکلات موجود بر سر راه گسترش مناسبات، وضعیت خط لوله صلح، اوضاع کشمیر و … پرداخت.

وی همچنین در این گفت‌وگو از علاقه‌مندی تجار پاکستانی به سرمایه‌گذاری در ایران و تجارت با همتایانی ایرانی سخن گفت و یکی از راهکارهای موجود بر سر راه گسترش همکاری‌ها را تأسیس شعب یکی از بانک‌های ایرانی در پاکستان به منظور تسهیل در روند مبادلات پولی و بانکی برشمرد.

رفعت مسعود عمده‌ترین مشکل بر سر راه لوله‌گذاری خط لوله صلح در قسمت پاکستان را نبود سرمایه‌گذار عنوان و همچنین بر عزم و اراده «عمران‌خان» نخست‌وزیر این کشور برای عملیاتی‌کردن این پروژه تأکید کرد.

این دیپلمات پاکستانی همچنین به طرف‌های ثالثی که به دنبال تخریب روابط ایران و پاکستان نیز هستند اشاره کرد و به تشریح اوضاع کنونی در کشمیر پرداخت.

مشروح این گفتگو را در زیر می‌خوانید.

سفیر ایران در اسلام‌آباد پیش از این گفته بود که حجم کنونی روابط تجاری ایران و پاکستان بالغ بر یک میلیارد و ۵۵۰ میلیون دلار است و البته دو کشور پنج میلیارد دلار را هدف‌گذاری کرده‌اند. به نظر شما چه زمانی این هدف‌گذاری محقق می‌شود؟

به‌رغم اینکه دارای روابط تاریخی و دوستانه هستیم، ولی متأسفانه حجم روابط تجاری در مقایسه با مناسبات دیرینه دو کشور، کم است و آنقدر که باید باشد، نیست.

هم آقای عمران‌خان، نخست‌وزیر پاکستان که اخیراً به تهران سفر کرد و هم قبل از آن آقای نواز شریف، خواستار افزایش حجم مناسبات تجاری بین دو کشور بودند؛ البته یک‌سری مشکلات در این زمینه وجود دارد از جمله مشکل امنیت در مرزهای دو کشور، ولی تحریم آمریکا علیه ایران و قوانین موجود در ایران و پاکستان و تعرفه‌های گمرکی و عدم تجارت آزاد نیز از دیگر موانع موجود به شمار می‌رود.

همان‌طور که در جریان هستید، حجم عمده تجارت دو کشور از طریق مرزهای زمینی انجام می‌شود و عمده آن هم در بخش کشاورزی از جمله برنج، میوه، خشکبار و … متمرکز شده است. به عنوان مثال، ایران سالانه چهار ماه اجازه واردات برنج به داخل کشور را به خاطر حمایت از تولید داخلی نمی‌دهد و این هم یکی از موانع موجود است. کامیونداران پاکستانی در سرکنسولگری ایران در کویته باید هزینه روادید و همچنین سایر هزینه‌ها را بپردازند و همچنین به خاطر معطل‌شدن در مرز برخی مواقع میوه‌هایی چون انبه خراب می‌شوند که این هم یکی از مشکلاتی است که تجارت را با مشکل مواجه می‌کند و البته با مذاکرات می‌توان این مسائل را حل کرد.

معتقدم قبل از سفر عمران خان نخست وزیر پاکستان به تهران، این اراده وجود نداشت که این مشکلات کوچک حل و تفاهمنامه‌ای در زمینه تجارت آزاد امضا شود اما بعد از این سفر و ملاقات‌های انجام‌شده با رئیس‌جمهور ایران و دیگر وزرا، راهی باز شده و اگر راه باز نشده، دست‌کم یک پنجره باز شده است.

چرا تفاهم‌نامه تجارت آزاد بین دو کشور امضا نمی‌شود؟

در تیرماه، آقای رضا رحمانی، وزیر صنعت، معدن و تجارت ایران به اسلام‌آباد سفر و با همتای پاکستانی خود دیدار و گفت‌وگو کرد و درصدد بودیم که تفاهمنامه تجارت آزاد را امضا کنیم، ولی رئیس گروه سیاست‌گذاری هیأت اعزامی از ایران به تازگی تغییر کرده بود و عملاً این تفاهمنامه امضا نشد و آقای رحمانی عنوان کرد که جلسه دیگری در تهران برگزار شود که فکر می‌کنم تا قبل از پایان سال جاری میلادی یک هیأت کارشناسی از وزارت تجارت و اتاق بازرگانی پاکستان به تهران سفر و مسائل موجود را بررسی کند.

نشست کمیسیون مشترک اقتصادی به ریاست وزرای دو کشور در اسلام‌آباد برگزار شد و ان‌شاءالله نشست بعدی کمیسیون هم سال آینده در تهران برگزار خواهد شد و در صورت امضای تفاهمنامه تجارت آزاد، این امیدواری وجود دارد که مشکلات موجود حل و فصل شود.

آیا تجار پاکستانی علاقه‌مند به سرمایه‌گذاری در ایران هستند؟

به‌رغم وجود تحریم‌ها علیه ایران ولی تمایل در این زمینه وجود دارد. به خاطر نزدیکی و همسایگی دو کشور تجارت بین دو کشور آسان است. زمانی که وزیر صنعت و تجارت ایران به اسلام‌آباد سفر کرد این بحث مطرح شد که با وجود تحریم‌ها، چگونه می‌توان همکاری کرد.

به عنوان مثال پروژه بندر چابهار با سرمایه‌گذاری ایران و هند در حال انجام است، ولی سرمایه‌گذاران افغانستانی و پاکستانی بیشتر از هندی‌ها در این منطقه اقدام به سرمایه‌گذاری کرده‌اند. اراده و علاقه‌مندی وجود دارد، ولی قدری می‌ترسند و مشکلاتی چون هزینه‌ها و … وجود دارد. ما می‌توانیم اقدام به تهاتر کالا با کالا کنیم. ضمن اینکه بانک‌های ایرانی که در فهرست تحریم‌های آمریکا قرار ندارند، می‌توانند اقدام به افتتاح شعب خود در پاکستان کنند و از این طریق همکاری کنیم.

قبلاً غلامرضا انصاری، معاون دیپلماسی اقتصادی وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران، از علاقه‌مندی پاکستانی‌ها برای ایجاد بانک مشترک در مناطق آزاد تجاری و در ایران خبر داده بود؛ آیا گفت‌وگوها در این زمینه آغاز شده است؟

مشکل هزینه‌ها، قوانین و ..وجود دارد، ولی ما در حال مذاکره هستیم که کدام یک از بانک‌های خصوصی ایران می‌توانند شعب خود را مستقر کنند؛ البته در حال حاضر تجارت بین دو کشور انجام می‌شود و افرادی که اقدام به سرمایه‌گذاری می‌کنند، نقل و انتقالات مالی آنها عمدتاً از طریق دبی انجام می‌شود؛ البته مشکلی که وجود دارد این است که در حال حاضر هیچ بانک ایرانی در پاکستان شعبه ندارد. برای رفع این مشکلات، یک راه این است که یک بانک ایرانی که تحت تحریم آمریکا نیست شعب خود را در داخل پاکستان ایجاد کند و در مبادلات بانکی به جای یورو و دلار، از روپیه و ریال استفاده شود که تجار و سرمایه‌گذاران به‌راحتی بتوانند اقدام به فعالیت کنند. در سفر وزیر صنعت و تجارت ایران هم هیأتی از بانک مرکزی ایران رفته بود و مذاکراتی نیز در این خصوص انجام شد.

پاکستان با تعدادی از کشورها پیمان‌های پولی دوجانبه امضا کرده و با ایران چنین سازوکاری تاکنون امضا نشده است. آیا پاکستان چنین برنامه‌ای را در دستورکار دارد؟

هنوز این کار صورت نگرفته است چون ما نیز تحت تحریم FATF و کشورهای غربی هستیم؛ به عنوان مثال، ما برای انتقال پول مورد نیاز در سفارتخانه خود در ایران، با مشکل مواجهیم. پول به دبی ارسال می‌شود و شخصی از ایران به دبی می‌رود و پول را به ایران منتقل می‌کند. اگر بانک‌های ایرانی مثل کشاورزی و پاسارگارد و… اقدام به گشایش شعبه در پاکستان کنند، این مشکلات نیز مرتفع می‌شود. در هند و همچنین چین، بانک‌هایی بدین منظور ایجاد شده و این کار نیز می‌تواند در پاکستان انجام شود؛ البته باید یکی از بانک‌های خصوصی پاکستان نیز در ایران شعب خود را افتتاح کند.

در حال حاضر تجار پاکستانی در چابهار، تهران و در منطقه اقتصادی سرخس حضور دارند و چند تاجر پاکستانی در زمینه برنج و پنبه با طرف‌های ایرانی همکاری می‌کنند. در تهران نیز تجار پاکستانی در حوزه پتروشیمی و ال‌پی‌جی و … فعالیت دارند.

مشکل موجود بر سر راه سرمایه‌گذاری، نقل و انتقالات پولی و بانکی است. ما تلاش می‌کنیم که این مشکلات رفع شود و هر زمان تفاهمنامه تجارت آزاد بین دو کشور امضا شود کار تسهیل خواهد شد

فکر می‌کنید چه زمانی به رقم پنج میلیارد دلار می‌رسیم؟

تجارت رسمی ما یک میلیارد و ۵۵۰ میلیون دلار است، ولی تجارت غیررسمی و قاچاق بیش از سه میلیارد دلار است! باید تمهیداتی اندیشیده شود که چگونه این تجارت غیررسمی را به رسمی تبدیل کنیم و اگر بتوانیم این اقدام را صورت دهیم، حجم تجارت ما به بیش از پنج میلیارد دلار خواهد رسید. معتقدم با امضای تفاهمنامه تجارت آزاد این کار میسر خواهد شد.

به نظر شما خط لوله صلح چرا تاکنون عملیاتی نشده است؟ هنوز پاکستان اقدام به لوله‌گذاری در خاک خود نکرده، آیا کشورهای ثالث و باز هم فشارهای آمریکا عامل این قضیه است یا مشکلات فنی در داخل پاکستان؟

تحریم‌ها و فشار آمریکا و دیگر کشورها عامل اصلی در این زمینه است. البته چند روز پیش هیأت‌هایی از پاکستان و ایران به استانبول سفر و در آنجا مذاکراتی انجام شد و نخست‌وزیر ما به دنبال انجام این کار است چرا که این خط لوله برای پاکستان و به‌ویژه استان بلوچستان پاکستان و همچنین برای فعالیت اقتصادی ما ضروری است. ما نیاز به گاز داریم. ما باید از نواب‌شاه تا گوادر در داخل پاکستان لوله‌گذاری کنیم ولی متأسفانه سرمایه‌گذار در این زمینه وجود ندارد.

برخی هم که می‌خواهد سرمایه‌گذاری کند به دلیل ترس از تحریم‌ها، وارد این موضوع نمی‌شوند. وزارت نفت ایران فرصت دیگری در اختیار ما قرار داد که این کار را انجام دهیم و ما در این مدت مذاکراتی را انجام می‌دهیم. اگر این خط لوله گاز به پروژه سیپک (کریدور اقتصادی چین و پاکستان) نیز گسترش یابد کار آسان‌تر می‌شود. البته زمان‌بر است، ولی تصمیم نخست‌وزیر پاکستان بر این است که خط لوله صلح عملیاتی شود.

گفته شده که ایران از پاکستان در این زمینه شکایت کرده است؟

بله، ولی این شکایت را پس گرفته و به ما مهلت داده شده است که این کار را صورت دهیم.

گفته شده بود که دولت ایران پیشنهاداتی برای تأمین انرژی در بندر گوادر به دولت پاکستان داده، ولی با مخالفت اسلام‌آباد مواجه شده؛ آیا این قبیل خبرها را تأیید می‌کنید؟

نه؛ چنین چیزی نیست. ما برق از ایران می‌گیریم که تا کویته می‌رود و پیشنهادی از سوی ایران مطرح شد که انتقال برق به گوادر انجام شود که مذاکرات در این زمینه در حال انجام است.

در بحث روابط ایران و پاکستان یک‌سری طرف‌های ثالث هستند که به دنبال تخریب این روابط هستند. نظر شما در این خصوص چیست؟ چه کسانی نمی‌خواهند دو کشور مناسبات مستحکمی داشته باشند؟

شما که می‌دانید چه کسانی نمی‌خواهند!

منطقه ما شامل ایران، پاکستان، افغانستان، چین، روسیه و ترکیه، منطقه بسیار استراتژیک و مهمی است، اگر در این منطقه صلح و امنیت برقرار باشد این منطقه خیلی پیشرفت می‌کند. یک طرح و «پلانی» هست که این منطقه هر چه بیشتر تحت فشار سیاسی، اقتصادی و امنیتی باشد تا مانع از پیشرفت این منطقه شوند.

ما از این طراحی آگاه هستیم و می‌دانیم چه کسانی دنبال این طرح هستند. اگر روابط ما قوی‌تر باشد، کدام کشور می‌تواند اقدام به تخریب روابط کند؟

پس مشکل از کجاست؟

مشکل این است که ما روابط خود را آن‌گونه که باید و شاید تقویت نکرده‌ایم و باید خودمان روابط‌مان را تقویت کنیم.

کشورهای این منطقه، پایه‌گذاران سازمان اکو هستند، ولی چقدر از ظرفیت ۱۰ کشور عضو استفاده کرده‌ایم؟ اگر این ۱۰ کشور اراده کنند که اقدام به همکاری تجاری و اقتصادی در چارچوب این سازمان کنند، هیچ‌کس چه آمریکا، چه اسرائیل، چه هند و دیگران نمی‌توانند کاری را علیه ما صورت بدهند. کشورهای منطقه باید در این زمینه آگاه باشند، اینها نمی‌خواهند ما نزدیک باشیم. اگر روابط ما تقویت شود، آنها کاری نمی‌توانند صورت بدهند.

هر زمان آقای ظریف و شاه‌محمود قریشی تلفنی صحبت و ملاقات کرده‌اند و در سفرهایی که داشتند درباره مباحث منطقه‌ای گفت‌وگو کرده‌اند. در این منطقه سه کشور دارای سلاح هسته‌ای هستند چین، پاکستان و هند. اگر جنگی صورت بگیرد، سرانجام چه خواهد شد؟

غیر از آمریکا، اسرائیل و برخی کشورهای غربی، چه کسانی مانع تقویت روابط می‌شوند؟

کشورهای عربی، غربی، اروپایی، اسرائیل، روسیه و هند. به اعتقاد من، مشکل کنونی در افغانستان، راه را برای مداخله دیگر کشورها باز کرده است. از زمانی که جنگ افغانستان شروع شد، آمریکا و اسرائیل راه را باز کردند که هر کشوری وارد افغانستان شود. در این منطقه منابع معدنی و ظرفیت‌های زیادی وجود دارد و هر کسی که وارد می‌شود با هدف استفاده از این منابع و ظرفیت‌هاست.

در بحث امنیت مرزها، بعد از ربایش تعدادی از مرزبانان ایرانی در میرجاوه و آزادی تعدادی از آنها، ولی هنوز سه نفر از مرزبانان ایرانی در دست تروریست‌ها هستند. آیا خبری در این زمینه در دست دارید؟

درباره جزییات مسائل امنیتی نمی‌توانم اظهارنظر کنم، ولی ارتش پاکستان در تلاش است که اینها هر چه زودتر آزاد شوند و مرزبانانی هم که آزاد شدند آزادی آنان، با تلاش ارتش و اطلاعات پاکستان و روابط نزدیک آنها با ارتش جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، صورت گرفت. مذاکرات بین طرفین در حال انجام است اما چون این موضوع، حساس است نمی‌توان در این زمینه اظهار نظر کرد. هنوز خبری در این زمینه نیست ولی ما همیشه به امید خبر خوب هستیم.

انتقاداتی مطرح است مبنی بر اینکه ارتش پاکستان آن‌گونه که باید و شاید با این تروریست‌ها مقابله نمی‌کند.

اینکه شما عنوان می کنید همان چیزی است که آمریکایی‌ها می‌گویند. این زبان آمریکا، اسرائیل و دشمنان ماست. رسانه‌های غربی نمی‌خواهند ما با یکدیگر نزدیک شویم. چرا شما از زبان آنها سخن می‌گویید؟

در حال حاضر روابط ارتش ایران و پاکستان و اطلاعات دو کشور و همچنین روابط با سپاه بهترین و مستحکم‌ترین روابط است و تماس تلفنی با یکدیگر برقرار می‌کنند. چرا پاکستان باید خواستار این قضیه باشد؟ گسترش تروریسم، امنیت خود پاکستان را نیز هدف قرار می‌دهد.

بعد از سفر عمران‌خان به تهران، آقای روحانی رئیس جمهوری ایران عنوان کرد که قرار است یک نیروی واکنش سریع بین دو کشور برای مبارزه با تروریست‌ها تشکیل شود. آیا اقداماتی در این زمینه صورت گرفته است؟

هنوز مذاکرات در این زمینه در جریان است و ان‌شاءالله تشکیل شود

نظر پاکستان درباره مذاکرات آمریکا با طالبان چیست؟

صلح و امنیت افغانستان برای ما بسیار مهم است. بیش از ۲۰ سال جنگ در افغانستان، امنیت پاکستان را نیز تحت‌الشعاع قرار داده است. پاکستان مثل ایران معتقد است که صلح و امنیت در افغانستان باید با همکاری کشورهای منطقه برقرار شود. از نظر ما مذاکرات طالبان و آمریکا اقدام خوبی است، ولی در حال حاضر در داخل آمریکا مشکلاتی ایجاد شده و قرار بود گروهی از طالبان به آمریکا برود که ترامپ موافقت نکرد و بولتون را نیز برکنار کرد.

سیاست پاکستان این است که مردم افغانستان باید خودشان تصمیم‌گیرنده باشند. ما و ایران در این زمینه هم‌نظریم. مردم و دولت افغانستان خود باید مشکلات‌شان را حل‌وفصل کنند. اگر مشکلی بین دولت افغانستان و طالبان وجود دارد باید خودشان اقدام به حل آن کنند. ما برای آنها راه را هموار و باز می‌کنیم، ولی مذاکرات باید بین خود آنها باشد.

نظرتان درباره برکناری جان بولتون، مشاور امنیت ملی کاخ سفید چیست؟

این سومین مشاور امنیت ملی کاخ سفید است که ترامپ برکنار می‌کند. این دیدگاه شخصی من است نه دیدگاه پاکستان و آن اینکه آقای ترامپ، یک تاجر و سرمایه‌گذار است. او به دنبال کار اقتصادی است و خواهان جنگ و ناامنی در اینجا نیست. در ونزوئلا اهداف‌شان محقق نشد، بولتون به دنبال تغییر حکومت در ایران بود که آن هم عملی نشد، در سوریه، لبنان، کره شمالی و افغانستان به اهداف‌شان نرسیدند. مانیفست ترامپ این است که جنگ نمی‌خواهد و به دنبال بازگرداندن نیروهای آمریکایی به این کشور است. ترامپ یک دلال و به دنبال معامله و تجارت است.

به نظر شما ترامپ دور بعدی هم رئیس جمهور خواهد شد؟

بله.کس دیگری نیست. در آمریکا چه ترامپ، چه اوباما و چه هر کسی دیگری در رأس قدرت باشد، این کشور یک طرح برای این منطقه دارد، آنها می‌خواهند در این منطقه حضور داشته و به منابع و نفت و گاز این منطقه دسترسی داشته باشند. آنها از مسلمانان در هراسند و می‌گویند کشورهای مسلمان باید تحت فشار باشند و از ما اسلحه بخرند و با یکدیگر بجنگند.

آیا ترامپ در اجرای ائتلاف دریایی در منطقه خلیج فارس موفق خواهد بود؟

این ائتلاف، عملی نمی‌شود.

در بحث کشمیر شما قبلاً گفته بودید که موضوع کشمیر هنوز لاینحل باقی مانده است. چرا؟

متأسفانه دولت هند می‌خواهد همه جای هند، هندوها باشند. می‌خواهند کشمیر را جزء یکی از استان‌های خود کند که بر خلاف توافقات قبلی است. موضوع کشمیر مثل موضوع فلسطین یک موضوع بین‌المللی است و براساس قوانین و قطعنامه‌های بین المللی این مسئله باید توسط کشمیری‌ها حل شود. کشمیر پاکستان که به دولت پاکستان ملحق نشده است؛ چطور می‌خواهند کشمیر هند را به دولت هند ملحق کنند!؟ این منطقه باید هرگونه که مردم کشمیر می‌خواهند، اداره شود.

در حال حاضر حقوق بشر در کشمیر هند نقض می‌شود و مردم این منطقه آزاد نیستند و زنان کشمیری از دست ارتش هند محفوظ نیستند. هشت میلیون نیروی نظامی برای هشت میلیون نفر در این منطقه حضور دارند، یعنی به ازای یک نفر، یک نیروی نظامی هست. یک ماه و نیم است که این محدودیت‌ها وجود دارد و مردم کشمیر نمی‌توانند به راحتی مراسم مذهبی خود را برگزار کنند.

هندی‌ها معتقدند که مسلمانان کشمیری بیشتر به دولت هند تمایل دارند؟

آنها می‌خواهند خودمختار باشند. اگر مردم کشمیر می‌خواهند به هند ملحق شوند تصمیم خودشان است، اگر می‌خواهند به پاکستان ملحق شوند خودشان می‌دانند و اگر می‌خواهند آزاد باشند، خودشان باید تصمیم بگیرند ولی هند می‌گوید کشمیر هند به ما جذب شود و به دستاویزی به نام تروریسم در این زمینه متوسل می‌شوند.

آیا کشمیری‌های هند می‌توانند در قسمت پاکستانی‌نشین زندگی کنند؟

خیر، بعد از سال ۱۹۴۸ میلادی که اولین جنگ بین هند و پاکستان رخ داد، بخشی از هند به پاکستان و بخشی هم به هند داده شد و سازمان ملل هم نظارت آن را برعهده گرفت. بعد از آن، دو جنگ دیگر رخ داد تا اینکه پرویز مشرف و مان‌موهان سینگ، مذاکراتی را انجام دادند و توافق کردند برای اینکه مشکلات مردم کشمیر حل شود، تجار کشمیر هند و پاکستان به‌راحتی بین خود اقدام به تجارت کنند و رفت‌وآمد بین آنها به‌آسانی صورت بگیرد. پس از آن مرزها بین دو کشمیر باز شد و اتوبوس دوستی بین دو منطقه راه افتاد ولی فقط دو سال به طول انجامید و باز امنیت در این منطقه با مشکل مواجه و این توافق لغو شد. البته در سال ۲۰۰۵ میلادی و بعد از زلزله پاکستان نیز به صور موقت مرزها باز شده بود.

در آن زمان به صلح نزدیک شده بودیم، ولی در سال ۲۰۰۸ میلادی که تروریست‌ها اقدام به بمب‌گذاری در هتلی در بمبئی کردند دوباره این روند متوقف شد و الان هم که آقای مودی همه چیز را بسته است.

به نظر شما راه‌حل نهایی این مسأله چیست؟

ما می‌گوییم همه‌پرسی برگزار و از مردم کشمیر پرسیده شود که چه می‌خواهند. هند می‌خواهد کشمیر پاکستان را هم به سمت خود جذب کند. آقای عمران‌خان و دولت پاکستان می‌گویند این اقدامات برای امنیت منطقه مناسب نیست.

ما آماده برای مذاکرات هستیم. به هند گفته‌ایم که به قطعنامه‌های سازمان ملل و به توافقنامه شیملا (که در سال ۱۹۷۲ میلادی بین هند و پاکستان امضا شد) احترام بگذارد. وقتی مردم کشمیر با هم رفت‌وآمد کنند، امنیت و صلح ایجاد می‌شود. یک جوّ امن را ایجاد کنیم که مردم به‌راحتی بین خود تجارت کنند. ما با هر پیشنهادی برای حل این قضیه، حتی پیشنهادهای طرف‌های ثالث موافق هستیم، ولی هر چه مردم کشمیر می‌گویند.

ایران هم در این قضیه بحث میانجی‌گری بین هند و پاکستان را مطرح کرده بود.

بله. آقای ظریف این بحث را مطرح کرد.دولت و مردم ایران می‌دانند این طرح فقط از ناحیه هند نیست، اسرائیل و آمریکا نیز پشت این قضیه هستند. این طرح خطرناکی است. جنگ‌افزارها و بمب‌های اسرائیل به هند ارسال می‌شود. اگر بین هند و پاکستان جنگی رخ دهد منطقه را تحت‌الشعاع خود قرار می‌دهد.

در برخی خبرها به نقل از وزیر خارجه پاکستان از تصمیم اسلام‌آباد برای برقراری رابطه با رژیم صهیونیستی سخن گفته شد.

اصلاً چنین چیزی نیست؛ این یک بخشی از آن طراحی است که کشورهای مسلمان را از یکدیگر جدا کنند. چگونه ما می‌توانیم چنین کنیم؟ دولت پاکستان چنین تصمیمی ندارد و مردم پاکستان نیز هیچ‌وقت این اجازه را به دولت نمی‌دهند.

در بحث تحریم‌های آمریکا که از آن تحت عنوان تروریسم اقتصادی نام برده می‌شود، موضع دولت اسلام‌آباد چیست؟

ما این تحریم‌ها را محکوم می‌کنیم و هیچ کشوری نمی‌تواند اینها را بپذیرد. به اعتقاد من تحریم‌های سازمان ملل نیز درست نیست، چون می‌دانیم که تحریم‌ها چه مشکلاتی را برای مردم عادی به همراه دارد. بخش اعظم سیستم بانکی دنیا دست آمریکا و اروپاست؛ ما می خواهیم همکاری‌های اقتصادی داشته باشیم، ولی به واسطه این تحریم‌ها نمی‌توانیم.

نظرتان درباره برجام و اقدامات اخیر ایران و گام سوم کاهش تعهدات برجامی چیست؟

ما برجام را اقدام به جایی می‌دانستیم و مخالفت خود را با خروج آمریکا از برجام اعلام کردیم. در هر هیأتی که از پاکستان به آمریکا سفر می‌کرد اشتباه‌بودن این تصمیم را اعلام کردیم، چون برجام برای امنیت منطقه حائز اهمیت است.

ایران گفته که اروپا باید به تعهداتش عمل کند و گام سومی که ایران اتخاذ کرد به این خاطر بود که مجبور بود، چون طرف‌های مقابل به تعهدات‌شان عمل نکردند. امیدواریم برجام باقی بماند

آقای عمران خان از روحانی برای سفر به اسلام آباد دعوت کرد. آیا این سفر به زودی انجام می شود؟

ان‌شاءالله. آماده هستیم این سفر در آینده نزدیک انجام شود. در حال حاضر ما با مشکل کشمیر مواجهیم ولی هر زمان آقای روحانی، ظریف و سایر مقامات ایرانی بخواهند به پاکستان سفر کنند، ما استقبال می‌کنیم. پاکستان، خانه مقامات ایرانی است و آنها در خانه خودشان هستند.

در یک سالی که عهده دار سفارت پاکستان در تهران هستید به چه شهرهایی در ایران سفر کرده‌اید و کدام شهر از نظر شما زیباتر بود؟

شیراز، یزد، اصفهان، کاشان و مشهد. خیلی دوست دارم به تبریز بروم. هر شهر زیبایی خود را دارد، مشهد، شهر مقدس و قابل احترامی است و امام رضا علیه‌السلام، نزدیک دل ماست. ۹ بار به مشهد رفته‌ام. اصفهان، شیراز و یزد هم خیلی زیبا بودند ولی یک شکایت از تهران دارم و آن هم این است که ترافیکش سنگین است.

به عنوان سؤال آخر، کدام یک از غذاهای ایرانی را بیشتر دوست دارید؟

خورش بادنجان.

از وقتی که در اختیار خبرگزاری فارس قرار دادید سپاسگزاریم.

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.