سفیر آلمان در ایران، با تأکید بر قدمت روابط علمی و فرهنگی میان دو کشور، همکاریهای باستانشناختی را بستری راهبردی برای تعمیق پیوندهای میانفرهنگی دانست و بر گسترش این تعاملات در پرتو فرصتهای نوین سیاسی تأکید کرد.
به گزارش آوا دیپلماتیک، مارکوس پوتسل، سفیر آلمان در ایران، در گفتگو با میراثآریا، با اشاره به سابقهای دیرینه و مبتنی بر احترام متقابل در همکاریهای باستانشناختی میان ایران و آلمان، تصریح کرد: مؤسسه باستانشناسی آلمان طی دههها با نهادهای پژوهشی و دانشگاهی ایران در تعامل مستمر بوده و ما برآنیم تا این ظرفیت تمدنی مشترک را، بهمثابه سنگبنای گسترش مناسبات فرهنگی و علمی، در افق آیندهای روشن و باثبات، تعمیق و توسعه بخشیم.
وی با تأملی بر تأثیرگذاری تمدن ایرانی بر حیات شخصی و خانوادگی خود، اظهار داشت: فرهنگ ایران با ژرفا، اصالت و چندلایگی خاص خود، تأثیرات ماندگاری بر من و خانوادهام برجای نهاده است. اعضای خانوادهام که فرصت اقامت در ایران را داشتهاند، این سرزمین را نهفقط از دریچه روایتهای رسانهای، بلکه از منظر تجربه زیسته و مواجهه مستقیم با میراث فرهنگی آن، درک کردهاند. این مواجهه، شناخت ما از ایران را عمیق، انسانی و صلحمحور ساخته است.
سفیر آلمان با اشاره به پویاییهای نوین در عرصه سیاست داخلی جمهوری اسلامی ایران افزود: دولت ایران، میتواند بسترهای مؤثری برای بازتعریف و ارتقای روابط دوجانبه فراهم آورد. ما معتقدیم که در شرایط کنونی، دیپلماسی فرهنگی و علمی میتواند نقشی تعیینکننده در استقرار گفتوگویی مؤثر میان ملتها ایفا کند.
او همچنین با اشاره به مشارکت فعال خود در پروژههای میدانی باستانشناسی در ایران طی سال گذشته، خاطرنشان کرد: درک من از میراثفرهنگی ایران، نه بر پایه مفاهیم انتزاعی، بلکه متکی بر تجربه مستقیم در میادین کاوش و تعامل با پژوهشگران ایرانی است. باور دارم که همکاریهای مشترک در حوزه باستانشناسی، نهتنها از منظر علمی واجد ارزش است، بلکه بهمثابه زبانی میانفرهنگی، میتواند به خلق الگوهای نوین همکاری میان ایران و آلمان بینجامد.
پوتسل در پایان سخنان خود، با اذعان به جایگاه تمدنی ممتاز ایران در تاریخ فرهنگ بشری، بر ضرورت حمایت مستمر از پروژههای علمی مشترک تأکید کرد و گفت: ما بر این باوریم که باستانشناسی، نه صرفاً بهعنوان دانشی تخصصی، بلکه بهعنوان زبان مشترک تمدنها و روایتگر حافظه تاریخی ملتها، میتواند مبنای خلق همکاریهایی پایدار، چندسطحی و آیندهمحور میان دو کشور باشد؛ همکاریهایی که فراتر از روابط دیپلماتیک، به همگرایی فرهنگی و تفاهم پایدار ملتها منتهی خواهد شد.
