روزنامه ایران به بهانه سفر رئیس جمهور کره جنوبی به ایران طی گفتگو با سفیر این کشور، چشم انداز روابط اقتصادی و سیاسی دو کشور را مورد ارزیابی قرار داده است.

رئیس جمهوری کره – خانم پارک گیون های-اول ماه مه به ایران می آیند، دستیابی به چه هدف هایی در این سفر پیش بینی شده است؟

وی قصد دارد در روابط دو کشور ایران و کره جنوبی نقطه عطفی ایجاد کند و به شکل گیری انگیزه ای تازه در روابط متقابل و باز کردن فصل جدیدی در همکاری های مشترک بپردازد. نکته ای که این دیدار را کاملامهم و تاریخی می نماید این است که این دیدار اولین سفر یک رئیس جمهوری کره جنوبی به ایران است. دو کشور نیاز به ایجاد تنوع در روابط خود دارند که تاکنون منحصر به روابط اقتصادی و تجارت بوده است. از آنجایی که دو کشور اهمیت زیادی برای روابط متقابل قائل هستند، آنها نیازمند همکاری های متقابل در زمینه های فرهنگی و اجتماعی و همچنین تبادل سطح بالای نمایندگان سیاسی و نیز رفت و آمدهای دانشگاهی و توریستی هستند. همچنین دو کشور نیازدارند تا حد ممکن زمینه های همکاری در روابط اقتصادی را افزایش دهند.

حوزه هایی مانند مدیریت آب، حفاظت از محیط زیست، مقابله با آلودگی، کنترل تغییرات آب و هوا، بهبود بخش بهداشت و درمان، ساده و موثر نمودن دستگاه قضایی، تبادل دولت های محلی، افزایش گردشگری و بهبود زیرساخت های آن از جمله مباحثی هستند که در گسترش همکاری های دو کشور مطرح می شوند. رئیس جمهوری کره جنوبی در نظر دارد به بحث در مورد مسائل اصلی همکاری با مقامات ایرانی بپردازد. ایجاد روابط به هم پیوسته بیشتر انگیزه ای جدید به روابط متقابل و پایدار سازی آن می دهد.

چرا موضوع تنوع بخشی به روابط دوجانبه و کمک به مردم دو کشور برای شناخت بیشتر از یکدیگر، تا این اندازه برای کره جنوبی اهمیت یافته است؟

ما باید همدیگر را بهتر بشناسیم. زیرا مادامی که قیمت کالایی مقرون به صرفه باشد، شما می توانید آن کالارا حتی از یک غریبه خریداری کنید، اما شما به کسی که او را بخوبی نمی شناسید به سختی پول قرض می دهید. برای ایجاد ارتباطات پیوسته تر بین دو نفر، باید آنها یکدیگر را خوب بشناسند.

در سال های گذشته روابط ایران و کره جنوبی با سطح مطلوب و نقطه اوج فاصله داشته است. چه مسائلی در اوج گرفتن این رابطه ایجاد مشکل می کردند؟

از زمانی که تهران و سئول با هم روابط داشته اند، این روابط محدود به تبادلات اقتصادی بود که قسمت اعظم آن به تبادلات نفتی اختصاص داشته است. بنابر این با کاهش قیمت نفت از حجم این مبادلات کاسته شد.

علاوه بر این، در طول دوره تحریم های بین المللی شدید علیه ایران، کره جنوبی مجبور به کاهش واردات از ایران بود. روندی که برای مردم کره جنوبی مشکل ساز بود، زیرا سئول نمی توانست به اندازه نیازش نفت تهیه کند. با این حال اگر چه در دوران تحریم بسیاری از کشورها روابط خود را به سادگی با ایران قطع کردند، کره جنوبی با ابداع یک مکانیزم منحصر به فرد به ادامه تبادلات تجاری با ایران پرداخت. ما نمی توانستیم ایران را به طور دائم کنار بگذاریم، زیرا بسیار وابسته به نفت ایران بودیم و هستیم. ایران نیز از محصولات کره جنوبی استفاده می کند.

بنا بر این ما دیگر کشورها را متقاعد کردیم که ما را به عنوان یک استثنا از قاعده منع خرید نفت خام از ایران قرار دهند. در طول دوران تحریم ما مقدار قابل توجهی نفت از ایران وارد کردیم. آن چیزی که مکانیزم واردات نفت خام توسط کره جنوبی را بسیار منحصر به فرد می کرد این بود که، سئول پول را در بانک های کره جنوبی واریز می کرد و ایران به جای برداشت پول با استفاده از آن پول برای خرید محصولات مورد نیاز خود از کره جنوبی اقدام می کرد.

میزان تجارت دو کشور پیش از تحریم و در حین تحریم ها چقدر بود؟ این به نفع کدام طرف بوده؟

رقم مبادلات ایران و کره جنوبی پیش از اعمال تحریم ها در حدود 17 میلیارد دلار بود که در زمان تحریم به مبلغ 1/5 میلیارد دلار کاهش پیدا کرد. البته در هر دو دوره، بالانس به سود ایران بوده است.

با وجود مشکلاتی که تحریم های هسته ای در مسیر واردات نفت کره جنوبی ایجاد کرد، سئول در خلال مذاکرات ایران و 1+5 به نحو محافظه کارانه ای از موضع گیری اجتناب کرد، دلیل آن سیاست چه بود؟

کره جنوبی آنچنان کشور بزرگی نیست که در این نوع مسائل ورود پیدا کند. با وجود این، ما با دقت و با شور و شوق روند و پیشرفت مذاکرات بین دو طرف را پیگیری می کردیم؛ چون قصد داشتیم از این تجربه در حل مسائل مان با کره شمالی استفاده کنیم.

البته موضوع هسته ای ایران با آنچه در کره شمالی جریان دارد کاملاً متفاوت بود. کره شمالی از انرژی هسته ای برای توسعه تسلیحات و مقاصد نظامی استفاده می کند، در حالی که ایران همواره قصد داشته است از این انرژی برای مقاصد صلح آمیز استفاده کند. ما به مردم ایران که توانستند این موضوع را از طریق دیپلماسی و مذاکره حل کنند، غبطه می خوریم. این در حالی است که با وجود پیام های متعدد ما برای دعوت از کره شمالی به مذاکره، آنها هرگز حتی راضی به آمدن به میز مذاکره نشده اند.

این روزها، هتل های ایران با هیات های خارجی پر شده اند و این به لطف دیپلماسی موفق دولت این کشور بوده است.

چنانکه اشاره کردید پس از توافق 14 جولای بین ایران و شش کشور و سپس اجرایی شدن برجام بسیاری از هیات های خارجی به تهران آمدند و مصرانه تقاضای دسترسی به بازار پر سود ایران را دارند. کره جنوبی چه اقداماتی برای تقویت روابط در دوران پساتحریم انجام داده است؟

پس از برداشته شدن تحریم ها، میزان بازدید از ایران توسط اتباع کره جنوبی، افزایش چشمگیری داشته است. ما یک مهمانسرای کوچک نزدیک محل سفارت کره جنوبی در تهران داریم، که پس از اجرایی شدن برجام همواره پر از مسافرانی از کره جنوبی بوده است. بعلاوه این روزها بسیاری از شرکت های کره ای در حال آمد و رفت به تهران هستند تا دفاتر خود را در تهران بازگشایی یا افتتاح کنند.

تحریم های اعمال شده بر ایران علاوه بر تاثیرات نامطلوبی که بر مراودات اقتصادی میان تهران و سئول داشته آیا در سایر حوزه ها نیز موثر بوده است؟

نه تنها کره جنوبی، بلکه تمامی کشورها از تاثیرات منفی این تحریم ها در امان نماندند. ایران یک کشور کوچک نیست که براحتی از روابط بین الملل نادیده گرفته بشود و یا کنار گذاشته شود. کشور بسیار مهم اقتصادی سیاسی است که در منطقه و تحولات جهانی نقش برجسته ای دارد. بنا بر این بسیاری از کشور ها تمایل دارند روابط قوی با ایران داشته باشند. اما دسترسی به توسعه و پرورش چنین رابطه ای توسط تحریم ها سد شده بود. با این درک، نه تنها کره، بلکه بسیاری از دیگر کشورها با تاثیرات منفی آن درگیر بودند.

آیا یکی از اهداف سفر رئیس جمهوری کره به ایران، توسعه روابط میان بخش خصوصی دو کشور است؟

در این سفر هیاتی شامل 200 نفر از فعالین اقتصادی کره جنوبی با رئیس جمهوری همراه خواهند بود که به طور حتم علاقه مند به برگزاری مذاکرات با شرکای اقتصادی از بخش خصوصی ایران خواهند بود.

کره جنوبی تاکنون به ایران به عنوان وارد کننده محصولات، خصوصاً محصولات الکترونیکی می نگریسته. آیا کشور شما تصمیمی برای سرمایه گذاری برای تولید محصولات مشترک با ایران دارد؟

در حال حاضر بازار الکترونیک ایران در اختیار دو غول کره ای ال جی و سامسونگ است. همه کشور ها خصوصاً کره جنوبی می داند که ایران از اینکه یک هدف صادرات محض باشد احساس خوبی ندارد. ال جی و سامسونگ بخوبی می دانند که در کشور ایران از آنها توقع می رود که با سرمایه گذاری مشترک انتقال تکنولوژی را صورت دهند.

اگر چه دولت کره جنوبی نمی تواند آنها را مجبور به سرمایه گذاری مشترک در ایران بکند، اما آنها آگاه هستند که این روش بهترین راه ماندگاری در بازار ایران است.

طرف دیگر ماجرا این است که «سرمایه جایی می رود که به آن خوشامد بگویند، ولی در جایی باقی می ماند که با آن خوش رفتاری شود.» برای جذب سرمایه های کره و سایر کشور ها، دولت ایران نیاز دارد که زیر ساخت ها را آماده کند و نیز ایمنی سرمایه گذاری را تضمین نماید.

با این حساب چگونه است که صنعت نفت ایران در مقایسه با سایر کشورهای نفت خیز از جذابیت برای کمپانی های کره جنوبی برخوردار است؟

من شنیدم که کیفیت نفت خام ایران بالاتر از نفت سایر کشورهای نفت خیز است. که باعث می شود کمپانی های کره جنوبی مواد پتروشیمی را اقتصادی تر و ساده تر تولید نمایند.

در پایان چشم انداز روابط دو کشور را در آینده چگونه می بینید؟

من، یک بار دیگر، می خواهم تاکید کنم که سفر رئیس جمهوری کره به تهران فقط در رابطه با توسعه روابط اقتصادی و سیاسی با ایران نیست. یک هدف مهم این سفر توسعه روابط و مبادلات مردم دو کشور و افزایش مراوده های فرهنگی است.

ایران کشور بزرگی است، اما مردم کره اطلاعات چندانی در مورد آن ندارند. آنها درباره شهرها، شعرا و فلسفه ایران اطلاعاتی ندارند. ایران تنها کشوری است که شعر بر روی اسکناس هایش چاپ می کند. چنین حالتی برای ایرانی ها نیز وجود دارد.

البته اکثر آنها می دانند کره به دو قسمت تقسیم شده است اما گاهی کره شمالی و کره جنوبی را با هم اشتباه می گیرند. آنها فکر می کنند کره جنوبی کشور یانگوم، جومونگ و کالاهای الکترونیکی است. بنابراین اطلاعات هر دو کشور از هم بسیار سطحی است. این در حالی است که کره جنوبی تمدن 5000 ساله دارد. مردمی بسیار میهمان نواز دارد. مردم دو کشور مشترکات زیادی دارند. سفارت کره جنوبی اخیراً کتاب هایی در مورد ایران منتشر کرده است. ما همچنین برنامه داریم تا اتفاقات و وقایع فرهنگی کره جنوبی را در ایران برگزار کنیم.

  • facebook
  • googleplus
  • twitter
  • linkedin
  • linkedin
  • linkedin